| Ciekawostki |
|
|
|
There are no translations available. Wzmianki o ludziach i wydarzeniach, historie, opowieści, ciekawostki. W grudniu 1914 roku przybył do Montrealu (Kanada) Wladimir Skobiej urodzony w 1894 roku. Informacja uzyskana z kanadyjskiego rejestru imigracyjnego. Na podstawie publikacji "Drogi śmierci: ewakuacja więzień sowieckich z Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej w czerwcu i lipcu 1941", Wydawnictwa Karta, z 1995 roku, autorstwa Krzysztofa Popińskiego, Aleksandra Kokurina i A.E. Gurianowa - Skobiej Ignacy, syn Jana, urodzony w 1876 roku, został wpisany do ewidencji UNKWD wilejskiej obłasti z dniem 1.03.1941 roku. Na podstawie wiarygodnych dokumentów, Kazimierz Skobiej (1894 - 1977) pracował na kolei w Petersburgu w okresie od 10.1912 do 06.1915. W okresie 15.09.1919 do 06.1922 był oficerem Wojska Polskiego (porucznik intendentury) i stacjonował w Wilnie. Służył w 3 Legionie Dowbór-Muśnickiego. W 1926 roku otrzymał nadanie ziemi jako osadnik wojskowy - osada Jałowe. W latach 1940-1946 wywieziony w głąb Rosji gdzie przebywał z rodziną w rejonie Swierdłowska oraz Chersonia. Po powrocie do kraju osiadł w Świebodzinie. Przyczynek do nazwy zaścianka Odkup. Za udział w zrywie powstańczym (Powstanie Listopadowe 1830 lub Powstanie Styczniowe 1863 roku) majątek przodka Skobieja został skonfiskowany przez władze carskie. Tenże sam aby uniknąć dalszych represji, zmuszony był emigrować. Zatrzymał się w dzisiejszej Wielkopolsce, wtedy zabór pruski. Po pewnym czasie, pod zmienionym nazwiskiem udał się w rodzinne strony i ODKUPIŁ majątek od władz zaborczych. Informacja powyższa jest ustnym przekazem rodzinnym, nie potwierdzonym na dzień dzisiejszy przez inne źródła. (podziękowania dla Andrzeja Skobieja) W "Zrzódła do dziejów polskich, wydawane przez Michała Grabowskiego i Alexandra Przezdzieckiego", tom I, strona 122 (Wilno 1843); w punkcie "Zdanie sprawy królowi Zygmuntowi I. o zamku kijowskim i ziemi kijowskiej, około 1520 roku.", wymienione są osoby które "w kijowskiej ziemi imienia dzierżą", a wśród nich: Skobejko Kordeszowicz. (podziękowania dla Juliana Kordysa) W lipcu 1945 roku Edward Rodziewicz-Bielewicz przybył jako repatriant razem ze Skobiejem do Chojnic - niestety Pan Edward nie zna imienia tego Skobieja. Ze wspomień Pana Edwarda, który urodził się w parafii Kościeniewicze, wynika że towarzysz jego podróży bardzo słabo mówił po polsku i był słusznej postury (jak na swój wiek, ponieważ obaj byli kilkunastoletnimi chłopcami). Te zaskakujące wspomnienia zostały "odświeżone" na V Zjezdzie Rodu Rodziewicz w Międzywodziu w maju 2008 roku. 18 sierpnia 1928 roku, do portu Halifax (Kanada), przybyła Lidja Skobiej na pokładzie statku Franconia. Według danych imigracyjnych Lidja Skobiej urodziła się w miejscowości Kasuta, powiat wilejski, w 1905 roku. Reference: RG76-IMMIGRATION, series C-1-b; Volume: 1928 volume 12, page 77; Microfilm reel: T-14816. Source: FINDI76-61571. W Przewodniku Warszawskim z 1870 roku, pod redakcją Wiktora Dzierżanowskiego, w którym wymienieni są mieszkańcy Warszawy, na stronie 329 figuruje Helena Skobiej - emerytka, zamieszkała przy ulicy Nowogrodzkiej 27. Według metryki urodzenia z 1856 roku, w parafi oszmiańskiej przyszła na świat Alina Edwarda Skobiej, córka Tadeusza Skobieja. Burzliwa i ciekawa historia Oszmiany i parafi oszmiańskiej to zupełnie inny temat. Informacje dla dociekliwych są dostępne na przykład w Piśmie Wydziału Duszpasterstwa Kurii Metropolitalnej Białostockiej (nr 12/2006). Według dwóch niezależnych źródeł, pies Kazbek, należący do Antoniego Skobieja (1852-1936) został zabity przez... świnię z dubeltówki. Opis zdarzenia dostępny jest na stronie Rodu Rodziewicz. Justyn Wierzbicki (zm. 1944), mąż Bronisławy Skobiej (zm. 1985) - zginął podczas walk o Monte Cassino w czasie II Wojny Światowej. Los sprawił, że tę smutną wiadomość przekazał Tadeusz Rodziewicz - syn Heleny Rodziewicz z domu Skobiej, który razem z nim brał udział w kampanii włoskiej. Ojcem Anny Szczerby (1855-?) - żony Antoniego Skobieja, był żołnierz armii napoleońskiej, który prawdopodobnie na skutek ran odniesionych podczas odwrotu Napoleona spod Moskwy, musiał pozostać na rekonwalescencji w majątku Żary. Poślubił on następnie pannę Pomiećkównę. |